FILOZOFUJĄC PO GÓRACH Kuba Szpilka, mieszkaniec Kościeliska, człowiek gór. Pisarz i robotnik. Uważny obserwator i czuły komentator. Właśnie ukazał się zbiór jego felietonów Chodząc w Tatry (Czarne). Lektura obowiązkowa nie tylko dla tych, którzy chodzą po Tatrach, a dla wszystkich, którzy wędrują i którzy, jak zaleca Stachura, doskonalą swoją ciekawość Dowiedz się więcej
UWAŻNIE „Góry nas łączą. Może to atawizm. Oto w trudnym świecie tylko wspólne działanie pozwalało na przeżycie. Należało natężyć nie tylko mięśnie nóg, rąk i grzbietu. Pobudzona musiała zostać także wola rozumienia. Trzeba było pojąć naturę – skałę, śnieg, mróz, upał, chmury i wiatr, a także to, co do Dowiedz się więcej
ROZCZAROWANIA I POMYŁKI Od czasu do czasu zdarza mi się przeczytać jakiś kryminał, a że zawsze miałam słabość do Skandynawów, sięgałam również po kryminał skandynawski. Książki Jo Nesbø przeczytałam dwie (kryminały w policjantem Harrym Hole’e w roli głównej), obejrzałam Pierwszy śnieg i Łowców głów i na tym zamierzałam zakończyć przygodę Dowiedz się więcej
KRAINA WSPANIAŁOŚCI Przeczytałam właśnie wspaniałą książkę, wydaną przez wspaniałe wydawnictwo Bezdroża, w której Nimsdai Purja opisuje, jaki jest wspaniały (oraz silny, nieustraszony, dzielny i w ogóle). Została wspaniale przetłumaczona przez wspaniałego podróżnika i wspaniale zredagowana (o korekcie nie ma w stopce mowy) przez pana zajmującego się składem. Aby zachęcić Was Dowiedz się więcej
SKANDAL W HIMALAJACH Halo, panowie i panie, ogarnijcie się, nie śpijcie! Anna Tybor weszła na Manaslu i w dodatku bezpiecznie zjechała! (Lub zeszła, w momencie, gdy to piszę, nie znamy jeszcze szczegółów). Jak to się mogło stać? Eksperci żyjący wspomnieniami dawnej górskiej chwały, panowie cykliści i biegacze z trymowanymi bródkami, Dowiedz się więcej
LĄDEK BEZ LUKRU Festiwal Górski im. Andrzeja Zawady w Lądku-Zdroju to impreza wspaniała, przyciąga tłumy, integruje, uczy i bawi, zorganizowanie jej to praca tytaniczna i godna uznania (piszę to na początku i na wszelki wypadek, zanim organizatorzy znielubią mnie jeszcze bardziej), nie oznacza to jednak, że nie pojawiają się wpadki, Dowiedz się więcej
ZAWSZE MÓWI, ŻE WRÓCI A co ma mówić? (to napisała internautka, nie ja). Autorka, Katarzyna Zdanowicz, wyznała: „Do domu wracałam ok. godz. 22:30 i zazwyczaj moi bliscy już spali [ojej]. A ja wtedy zabierałam się do pisania […]. Brakowało mi opowieści drugiej strony, czyli historii kobiet, które muszą ułożyć Dowiedz się więcej
FOCHY I ZŁOŚLIWOŚCI Przejrzałam dziś w Empiku nowe „Tatry”. Zdziwicie się, dlaczego w Empiku, a nie w domu? A, bo odkąd już do „Tatr” nie piszę (niby sama zrezygnowałam, ale nie do końca), to mi nie przysyłają. Myślałam, że może jednak będą, bo byłam z tym pismem niemal od początku, Dowiedz się więcej
GÓRY, WINO, PIĘKNIE Niedawno pomagałam pewnemu człowiekowi gór w przygotowaniu książki do druku – zdarza się, że zwracają się do mnie osoby, które wiedzą, że w wydawnictwie nie mogą liczyć na rzetelnego redaktora, a chcą złożyć w nim książkę jak najlepiej przygotowaną, by uniknąć niespodzianek. Książkę przygotowaliśmy i autor szukał Dowiedz się więcej
WSPOMNIENIA WIEKU MŁODZIEŃCZEGO Sam pomysł, by nie skończywszy trzydziestki, napisać autobiografię, jest nieco dziwny. Choć czy to rzeczywiście autobiografia? Na okładce widnieje nazwisko innego pana, więc zapewne to on pisał, a Ondra mówił. Adam, choć to miły młodzieniec i dobrze się wspina, nie ma jednak do powiedzenia nic poza banalnymi Dowiedz się więcej